“Gel benim yarim oluver şimdi.”
“Bir yıldızda bir çiçeği seviyorsan, geceleyin gökyüzünü seyretmek ne hoştur.”*
“Siz benim gülüme hiç benzemiyorsunuz,bir şeye de yaramazsınız bu halinizle. Kimse sizi evcilleştirmemiş, siz de kimseyi evcilleştirmemişsiniz.”*
Bu yol çileli,
Düş peşime…
Rıza yoksa söz etme sevgiden.
Feda edeceksin…
Dolmadan boşalmaz.
Lafla olmaz.
Hayal olmayan hakikat olmaz.
Sınır varsa hiç olmaz.
Şimdi gel,
Sus!
Sırtlanları sevmem,
Tilkiler zavallı,
Kediler uysal,
Aslanlar yalnız.
Domuzlar sever pisliği!
Cesaretine hayranım çılgın kız.
Seni kimse almaz.
Güya kendini edeple yetiştirmiş bekliyor onca salak!
Papağanlar ezber kusar.
Mert olan pek sevilmez.
Yalakalık her yerde geçer.
Yüreğini okurum yüzünden.
Hüznünü anlarım gözünden.
Bilgelik sezdim sözünden.
Boş ver, anlamasın bizi kimse!
Gizemli olan daha kıymetli.
Sen çözdünse sorun yok.
Ha unutmadan,
Emek vermeden olmaz.
Ahmet Bektaş
*Küçük Prens
Merhabalar Ahmet Bey,
YanıtlaSilFacebook'ta ki "Dişi" isimli şiirinizi okudum. Çok güzeldi. Kaleminiz ve yüreğiniz daim ve güçlü olsun!
Blogspot'ta ki faaliyetiniz yeni mi? Yoksa, siz de mi eski blogger'siniz?
Sade isimli şiirsel anlatınız da çok güzeldi. Sizin "sade"niz hiç alakası olmayan bir konuyu çağrıştırdı bende.
Televizyonunu bohçalayarak bir duvarın üzerinde satmak üzere pazarlamaya çıkaran yöremizde "abdal" olarak bilinen bir çalgıcı kardeşimize televizyonun renkli mi olduğunu sormuştum? Onun cevabı da aynen şöyleydi: "sade ağam sade!"