Gölge

Gecenin zifirinde düştün yollara,
Gökte Zühre aradın…
Dağlara vurdun kendini,
Zirvede ne buldun?
Gölgen onun üzerinde…

Dalgaların alazıyla kavruldun,
“Su” dedin;
Zehir içtin bir dikişte!
Yayıldıkça damarlarına kendinden geçtin.
Gölgen düşmüş üzerine…

Hayaldi sadece aynada yansıyan;
Uzandın, tutamadın.
Gaipten gelir duyduğun ses;
Zaten hazırdın, aldandın.
Gölgen hala üzerinde…

Ahmet Bektaş