Bütün prensesler asildir, hem de güzel.
Saf , temiz, masum…
Beyaz atlı olmalı elbet prensler.
Duvarları aşmak için…
Kendi çalar kendi oynar aslında
Soytarılar!
Cellatlar neden memnun hallerinden?
Vezirin işi başından aşkın
Yine bir kurnazlık planlıyor gibi.
Her sözü geçmiyor gayrı kral yaşlı.
Gençlik ve güzellik bedeli, kraliçe taçlı…
Onların hayalleri var mı , bilmem?
Sadık , becerikli olur nedimeler.
Robot sanki kapıdaki nöbetçiler.
Yine ay gibi parlamış, mis kokuyor
Giyinmiş, kuşanmış kime salınır prenses?
Beyaz atlı bir gün gelir mi, bilinmez!
Kıymetli hediyelerle gelmiş elçiler,
Krala yaşı sorulmaz.
Ahh! Prensesim hayallerin ne kadar asil.
Yine de töreye karşı gelinmez.
Ahmet Bektaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder