Gönül Kadını

Gönül Kadını

İlk temasta fark eder sarraf mücevheri.
Tepede duran o saraya bakarsın uzaktan,
Keşfetmek istersin gizemli odaları…
Temizlese de hizmetçiler bırak ardında izleri.

Bülbül lisanı ile konuş, solsa da gül ile.
Onun en güzel manzaraları baki hafızalarda.
Aldırma şimdiki hale, maziyi al hayale;
Uzat elini istikbale.

Gülümse gönül kadını,
Umut dolu gözlerle.
Ruhun ruhuma ilaç,
Kalbim sevgine muhtaç.

Ahmet Bektaş